Podczas spotkań z trenerami (zwłaszcza tych z mniejszym doświadczeniem) Często dyskutuje się o realnym znaczeniu harcerstwa i nagrywania wideo nawet w mniejszych jednostkach, dysponujących niewielkimi zasobami.
Brak takiej pracy z pewnością wynika z przyczyn realnych trudności takich jak:
- mało dostępnego czasu (podstawowa praca trenera “pochłania” większą część dnia, pozostawiając niewiele miejsca na planowanie treningów)
- logistyka siłowni (często bez stojaków ze wszystkich stron obiektu, często są tam kosze i inny nieporęczny sprzęt, trudności z dostępem do prądu w miejscu wybranym do filmowania, itp…)
- koszt sprzętu (kamera, sztaluga, rozszerzenia, …)
Pomimo tych trudności zdecydowanie zalecam próbę stosowania regeneracji technicznej podczas meczów i/lub treningów, ponieważ będzie ona bardzo przydatna w wyborze i zarządzaniu ćwiczeniami treningowymi..
mi’ Istotne jest proponowanie ćwiczeń mających cele, które sportowcy mogą osiągnąć, ale które, naraz, zawierają stopień trudności wymagający koncentracji i zaangażowania, aby samo ćwiczenie zakończyło się sukcesem. Na przykład wybór wykonania 7 przyjęcia “Dobry” Czy 10 może wynikać z faktu, że sportowiec (w mediach) udaje się to zrobić 6; przy tym celu ćwiczenie będzie treningiem, ponieważ cel jest nieco wyższy niż to, co sportowiec jest w stanie wykonać średnio. Jeśli dół to dół 9 strzały “Dobry” Czy 10 sportowiec prawdopodobnie bardzo rzadko będzie w stanie go osiągnąć (co powoduje poważną frustrację), choć gdyby to było 4 Czy 10 prawdopodobnie będzie w stanie wykonać ćwiczenie bez zaangażowania.
Aby skalibrować cele w najlepszy sposób dla każdego sportowca (i globalnie dla zespołu) musisz go mieć “baza danych” tego, co mogą zrobić sportowcy, zwłaszcza gdy jestem pod presją (zazwyczaj w grze). Z tego powodu bardzo ważne staje się obserwowanie meczów i/lub sesji treningowych.
Równie ważną rolę odgrywa odbudowa techniczna, szczególnie w fazie uczenia się. Aby skorygować gest techniczny lub zwrócić uwagę na konkretną sytuację w grze, bezpośredniość filmu jest niezrównana. Korygując ruchy sportowca musimy mieć na uwadze, że jest on absolutnie przekonany, że wykonał dany gest w najlepszy możliwy sposób. i często problematyczna jest zmiana ich opinii. Zamiast tracić dziesiątki minut na wyjaśnianie i symulowanie źle wykonanego gestu, znacznie łatwiej jest pokazać sportowcowi samego wykonywania ćwiczenia; w ten sposób sam zrozumie błędy i poszuka rozwiązań usprawniających.
Optymalne ujęcie uzyskuje się ustawiając aparat w połowie krótszego boku pola, na wysokości ok 3 metrów od ziemi. Jednak nie zawsze jest to możliwe na siłowniach (szczególnie te szkolne); Nie może to być jednak wymówka, aby nie wrócić do treningów czy meczów. Techniczne ujęcie z mniej niż optymalnego kąta to wciąż krok naprzód w porównaniu do braku niczego, i nadal pozwoli Ci uzyskać dużą ilość informacji.
Z tych powodów zawsze namawiam trenerów, aby wykorzystywali wszystkie możliwe synergie, którymi dysponują. Jeśli nie masz kamery wideo (Teraz jest ich kilka w naprawdę konkurencyjnych cenach) z pewnością menedżer lub rodzic jakiegoś sportowca będzie w stanie go udostępnić, i może będzie szczęśliwy, mogąc to zrobić, aby poczuć “przydatne dla sprawy”. Poświęć także około dziesięciu minut dziennie (nie potrzebujesz wielu) aby przejrzeć ćwiczenie, lub część meczu jest przydatna do wykrywania błędów lub aspektów, które należy poprawić u sportowców, ale także, i przede wszystkim, jako metoda samooceny swojej pracy na siłowni.